تنظیم مقدار گریس خروجی از انژکتورهای سیستم روانکاری تک‌خطی یعنی انتخاب مدل انژکتور بر اساس دوز موردنیاز هر نقطه و رعایت محدودیت‌های فشار و تعداد مجاز روی مانیفولد؛ در این سیستم، مقدار هر نقطه در هر پالس قابل تنظیم است و بازه کلی خروجی برای انژکتورهای تک‌خطی انژکتوری حدود ۰٫۰۱۶ تا ۸ cm³ گزارش شده است.
در عمل، این موضوع به‌جای تکیه بر «تنظیم دستی» یا یک روش واحد، به تطبیق دقیق بازه خروجی مدل با نیاز نقطه روانکاری، نوع سیال و شرایط فشار کاری وابسته است. اگر بازه مدل از نیاز نقطه کوچکتر یا بزرگتر باشد، انتخاب باید اصلاح شود؛ نه این‌که عددی خارج از داده‌های سازنده به‌عنوان تنظیم ثابت فرض شود.
مبنای فنی تنظیم در سیستم روانکاری تک‌خطی
در سیستم روانکاری تک‌خطی (Single-Line)، پمپ خط اصلی را تحت فشار می‌برد و انژکتورها در مانیفولد، مقدار مشخصی از گریس یا روغن را به هر نقطه می‌فرستند. در آرایش تک‌خطی انژکتوری، هر انژکتور متناسب با مدل و تنظیماتش حجم مشخصی از روانکار را در سیکل تزریق تحویل می‌دهد. بنابراین معیار اصلی تنظیم، «حجم خروجی هر انژکتور در هر پالس» است، نه فشار کار به‌تنهایی و نه زمان به‌تنهایی.
در برخی خانواده‌های انژکتور گریس، مدل‌های SL‑32/33، SL‑V/SL‑V XL، SL‑1 و SL‑11 برای روانکارهای تا NLGI 2 عرضه شده‌اند؛ محدوده دقیق کاربرد باید با دیتاشیت همان نسخه بررسی شود. مدل‌های SL‑43 و SL‑41/44 در جدول به‌عنوان انژکتور روغن آمده‌اند و نباید برای گریس به‌کار روند.
محدوده خروجی مدل‌ها و انتخاب بر پایه نیاز نقطه
حجم تزریق در خانواده‌های مختلف انژکتور به‌صورت بازه تنظیمی تعریف می‌شود. این بازه‌ها برای انتخاب اولیه مدل کافی‌اند، اما برای اعلام یک «مقدار تنظیم نهایی» بدون دیتاشیت سازنده یا نقشه سیستم کافی نیستند. جدول زیر خلاصه کاربردی داده‌های مجاز است:
| مدل | حجم خروجی | فشار کاری | فشار تخلیه | حداکثر تعداد روی مانیفولد | سیال |
|---|
| Lincoln/SKF SL‑32 / SL‑33 | ۰٫۰۱۶–۰٫۱۳۱ cc | ۲۴۱ bar | ۱۴ bar | ۷ | روغن و گریس تا NLGI 2 |
| Lincoln/SKF SL‑V / SL‑V XL | ۰٫۲۵–۵ cc | ۴۱۳ bar | ۶۹ bar | ۶ | روغن و گریس تا NLGI 2 |
| Lincoln/SKF SL‑1 | ۰٫۱۳۱–۱٫۳۱ cc | ۲۴۱ bar | ۴۱ bar | ۶ | روغن و گریس تا NLGI 2 |
| Lincoln/SKF SL‑11 | ۰٫۸۲–۸٫۲ cc | ۲۴۱ bar | ۵۵ bar | ۱ | روغن و گریس تا NLGI 2 |
این جدول نشان می‌دهد انتخاب «مقدار گریس خروجی» در واقع انتخاب رنج مدل مناسب است. اگر نیاز هر نقطه بسیار کم باشد، SL‑32/33 منطقی‌تر است؛ اگر دوز بالاتر لازم باشد، SL‑1 یا SL‑11 بررسی می‌شود. با این حال، انتخاب نهایی باید با فشار تخلیه و محدودیت مانیفولد هم‌زمان کنترل شود.
فشار تخلیه، بازنشانی و محدودیت‌های مانیفولد
در انژکتورهای وابسته به تخلیه فشار، فشار باقی‌مانده خط باید تا کمتر از آستانه بازنشانی همان انژکتور پایین بیاید؛ مقدار این آستانه برای هر مدل از دیتاشیت سازنده تعیین می‌شود. بنابراین نباید با حدس یا تجربه عمومی، چرخه تخلیه را تنظیم کرد. در عمل، اگر فشار تخلیه به‌درستی برقرار نشود، انژکتور به چرخه بعدی برنمی‌گردد و دوزدهی پایدار مختل می‌شود.
همچنین ظرفیت مانیفولد محدود است. برای نمونه، SL‑32/33 تا ۷ عدد، SL‑V تا ۶ عدد، SL‑1 تا ۶ عدد و SL‑11 فقط ۱ عدد روی مانیفولد مجاز دارد. این محدودیت باید در طراحی و بهره‌برداری رعایت شود؛ زیرا افزودن انژکتور بیشتر از مقدار مجاز، خارج از شواهد تأییدشده است.
روش عملی انتخاب و کنترل تنظیم
- نیاز گریس هر نقطه را از دیتاشیت ماشین یا برگه نقاط روانکاری استخراج کنید.
- مدلی را انتخاب کنید که بازه خروجی آن، نیاز آن نقطه را پوشش دهد.
- سازگاری سیال را بررسی کنید؛ برای گریس، فقط مدل‌های مجاز تا NLGI 2 را در نظر بگیرید.
- محدودیت تعداد انژکتور روی مانیفولد را کنترل کنید.
- فشار کاری و فشار تخلیه را با مشخصات مدل تطبیق دهید.
- پس از راه‌اندازی، بازگشت کامل انژکتور به چرخه بعدی را از روی رفتار فشار و توالی کارکرد بررسی کنید.
اگر داده نقطه به‌صورت حجمی، چرخه‌ای یا ساعتی موجود نیست، نباید از روی این مقاله یک عدد نهایی ساخته شود. در آن حالت، تنها تصمیم معتبر، انتخاب مدل بر اساس بازه خروجی و سپس تکمیل طراحی با دیتاشیت واقعی تجهیز است.
نکات اجرایی برای لوله، فیتینگ و فیلتر
در فهرست قطعات پروژه (BOM) باید جنس، ضخامت، رده فشار، قطر خارجی و نوع رزوه لوله و فیتینگ به‌طور دقیق مشخص شود. برای مسیرهای گریس، فیلتر در خروجی پمپ یا ورودی تقسیم‌کننده توصیه شده و اندازه مش باید بر اساس لقی تقسیم‌کننده و دیتاشیت قطعه انتخاب شود. بازه کلی فیلتر ذکرشده ۵ تا ۳۰۰ میکرون است، مقدار نهایی درجه فیلتراسیون باید از مشخصات پمپ، انژکتور و فیلتر واقعی تعیین شود.
برای مرور ساختار کلی مقالات روانکاری می‌توانید این دسته را به‌عنوان مرجع ساختاری ببینید. اگر در پروژه خود از تجهیزات لینکلن استفاده می‌کنید، تطبیق مشخصات مدل با صفحه محصول نیز اهمیت دارد؛ اما لینک‌دهی نهایی باید فقط بر پایه URLهای تأییدشده انجام شود.
جمع‌بندی نهایی
تنظیم مقدار گریس خروجی در انژکتورهای سیستم روانکاری تک‌خطی، بیشتر از آن‌که یک تنظیم عددی عمومی باشد، فرآیند انتخاب مدل مناسب و رعایت محدودیت‌های فنی آن است. برای گریس تا NLGI 2، مدل‌های SL‑32/33، SL‑V/SL‑V XL، SL‑1 و SL‑11 برای این کاربرد مطرح‌اند و هر کدام بازه خروجی، فشار کاری و ظرفیت مانیفولد مشخصی دارند. اگر مقدار موردنیاز هر نقطه، فشار تخلیه یا تعداد انژکتورهای مانیفولد با داده‌های سازنده تطبیق نداشته باشد، تنظیم معتبر به‌دست نمی‌آید و باید به دیتاشیت قطعه رجوع کرد.